Αποκατάσταση & ανακαίνιση από το 1986 · σε συνεργασία με πιανοποιούς και τεχνικούς συναυλιών παγκόσμιας κλάσης
Μοναδικά όργανα από Steinway & Sons, C. Bechstein, Bösendorfer, Blüthner, Yamaha · Κιθάρες μάστερ Ισπανών κατασκευαστών κιθάρας
Ασφαλισμένη μεταφορά σε όλο τον κόσμο με τους συνεργάτες μας σε Ευρώπη, Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ · προσφορά κατόπιν αιτήματος
Εγγύηση έως 5 έτη · Επίσκεψη κατόπιν ραντεβού
Αληθινοί άνθρωποι, όχι chatbots · προσωπική συμβουλευτική 7 ημέρες την εβδομάδα, 9:00–21:00 · στα γερμανικά και τα αγγλικά
Ανταλλακτικά απευθείας από τους κατασκευαστές · Νόμιμη εγγύηση 2 έτη, εγγύηση έως 5 έτη
Αγορά & ανταλλαγή με παλαιό όργανο: Αγοράζουμε το πιάνο με ουρά ή το κάθετο πιάνο σας – αρκούν φωτογραφίες
Πιάνο με ουρά C. Bechstein Μοντ. A 184cm έτος κατ. 1906 - Σαν καινούργιο
33.600,00 €
Τα βασικά με μια ματιά
1 σε απόθεμα
Περιγραφή
Πιάνα με ουρά & κάθετα πιάνα Bechstein
C. Bechstein Pianoforte AG
(γνωστή και ως Bechstein, γερμανική προφορά: [ˈbɛçʃtaɪ̯n]) είναι Γερμανός κατασκευαστής πιάνων, που ιδρύθηκε το 1853 από τον Carl Bechstein. Μαζί με τις Blüthner, Bösendorfer και Steinway & Sons, η C. Bechstein αναφέρεται συχνά ως ένας από τους «Big Four» κατασκευαστές πιάνων.
Πριν από τη Bechstein
Ο νεαρός Carl Bechstein σπούδασε και εργάστηκε ως πιανοποιός στη Γαλλία και την Αγγλία, προτού γίνει ανεξάρτητος πιανοποιός. Τα πρώτα του πιάνα τα κατασκεύασε για άλλες επιχειρήσεις.
C. Bechstein
Το εργοστάσιο πιάνων C. Bechstein ιδρύθηκε την 1η Οκτωβρίου 1853 από τον Carl Bechstein στο Βερολίνο της Γερμανίας. Ο Carl Bechstein είχε θέσει ως στόχο να κατασκευάσει ένα πιάνο που να αντέχει στις υψηλές απαιτήσεις των βιρτουόζων της εποχής, όπως ο Franz Liszt. Το 1857 ο Hans von Bülow (γαμπρός του Franz Liszt) έπαιξε στο Βερολίνο για πρώτη φορά δημόσια σε πιάνο με ουρά Bechstein τη Σονάτα για πιάνο σε Σι ελάσσονα του Liszt. Με την υποστήριξη του Franz Liszt και του Hans von Bülow, τα πιάνα με ουρά Bechstein έγιναν έως το 1870 σταθερό στοιχείο πολλών αιθουσών συναυλιών και ιδιωτικών κατοικιών. Την εποχή εκείνη τρεις κατασκευαστές πιάνων, που ιδρύθηκαν όλοι το 1853, είχαν καθιερωθεί ως ηγέτες του κλάδου σε όλο τον κόσμο: οι Bechstein, Blüthner και Steinway & Sons. Το 1881 η Bechstein άρχισε να προμηθεύει πιάνα στη Βασίλισσα Βικτωρία. Ένα επιχρυσωμένο πιάνο artcase παραδόθηκε στο Μπάκιγχαμ, ακολουθούμενο από πολλά ακόμη πιάνα Bechstein για το Κάστρο του Windsor και άλλες βασιλικές κατοικίες. Τον Ιανουάριο του 1886 η Bechstein συγκαταλεγόταν στους κατασκευαστές πιάνων που κατείχαν βασιλική πληρεξουσιότητα ως προμηθευτές της Βασίλισσας.[12] Αρκετές βρετανικές πρεσβείες σε όλο τον κόσμο προμηθεύτηκαν πιάνα Bechstein. Το 1885 η Bechstein άνοιξε υποκατάστημα στο Λονδίνο, το οποίο εξελίχθηκε στον μεγαλύτερο εκθεσιακό χώρο και χώρο πωλήσεων στην Ευρώπη. Το 1889 μετακόμισε στην Wigmore Street 40 και ανέλαβε το κτήμα της H. J. Cave & Sons. Το 1890 άνοιξε εκθεσιακούς χώρους στο Παρίσι, στη Βιέννη και στην Αγία Πετρούπολη. Στις 31 Μαΐου 1901 η για 100.Επίσκεψη αποκλειστικά κατόπιν ραντεβού – τα όργανά μας βρίσκονται σε διάφορες αποθήκες. Μεταξύ 1901 και 1914 η C. Bechstein ήταν ο μεγαλύτερος έμπορος πιάνων στο Λονδίνο. Την εποχή εκείνη η Bechstein απολάμβανε την προστασία των τσάρων της Ρωσίας, των βασιλικών οικογενειών της Ισπανίας, του Βελγίου, των Κάτω Χωρών, της Ιταλίας, της Σουηδίας, της Νορβηγίας, της Αυστρίας και της Δανίας, καθώς και άλλων βασιλικών και αριστοκρατικών κύκλων.[8] Ο κατάλογος των βασιλικών πελατών της Bechstein βρίσκεται στο ηχητικό πάτωμα των παλαιών πιάνων Bechstein που κατασκευάστηκαν πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο κατάλογος αποτελεί μέρος του αρχικού λογοτύπου της μάρκας Bechstein· φαίνεται κάτω από τις χορδές, στο κέντρο του ηχητικού πατώματος ενός πιάνου. Τα χρόνια μεταξύ 1870 και 1914 έφεραν στη Bechstein τη μεγαλύτερη αύξηση πωλήσεων. Το 1880 άνοιξε ένα δεύτερο εργοστάσιο Bechstein στο Βερολίνο και το τρίτο εργοστάσιο άνοιξε το 1897 στο Berlin-Kreuzberg. Η παραγωγή έφτασε το 1900 τα 3.700 και το 1910 τα 4.600 πιάνα ετησίως, καθιστώντας τη Bechstein τον μεγαλύτερο Γερμανό κατασκευαστή υψηλής ποιότητας πιάνων. Την εποχή εκείνη περίπου τα τρία τέταρτα της παραγωγής κατευθύνονταν στη διεθνή αγορά, ιδίως στη Μεγάλη Βρετανία και στην Κοινοπολιτεία καθώς και στη Ρωσία. Ο Carl Bechstein πέθανε το 1900 και η εταιρεία Bechstein συνεχίστηκε υπό τη διεύθυνση των γιων του. Μεταξύ 1900 και 1914 η C. Bechstein ήταν ένας από τους κορυφαίους κατασκευαστές πιάνων στον κόσμο. Το 1913 η επιχείρηση απασχολούσε 1.200 τεχνίτες και εργάτες και κατασκεύαζε ετησίως 5.000 πιάνα.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Η C. Bechstein υπέστη μεγάλες περιουσιακές απώλειες στο Λονδίνο, στο Παρίσι και στην Αγία Πετρούπολη κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Η μεγαλύτερη απώλεια σημειώθηκε στο Λονδίνο. Παρόλο που η θέση της εταιρείας στο Ηνωμένο Βασίλειο αρχικά δεν επηρεάστηκε και η εταιρεία αναφερόταν ακόμη τον Ιανουάριο του 1915 ως κάτοχος βασιλικής παραχώρησης, οι παραχωρήσεις τόσο για τον Βασιλιά Γεώργιο Ε΄ όσο και για τη σύζυγό του, Βασίλισσα Μαίρη, ανακλήθηκαν στις 13 Απριλίου 1915. Η Bechstein δεν ήταν η μόνη μουσική επιχείρηση που επηρεάστηκε από το αυξανόμενο αντιγερμανικό κλίμα: ήδη νωρίτερα υπήρξαν προσπάθειες, με επικεφαλής τον William Boosey, διευθύνοντα σύμβουλο της Chappell & Co, να μποϊκοτάρουν εξολοκλήρου τη γερμανική μουσική. Το 1915 ο Sir Edgar Speyer – αν και ως βαρονέτος και μυστικός σύμβουλος χρηματοδοτούσε τα Proms – αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα. Μετά την ψήφιση του Trading with the Enemy Amendment Act 1916, το βρετανικό υποκατάστημα της εταιρείας διαλύθηκε στις 5 Ιουνίου 1916, όλη η περιουσία της Bechstein, συμπεριλαμβανομένης της αίθουσας συναυλιών και των εκθεσιακών χώρων γεμάτων πιάνα, κατασχέθηκε ως «εχθρική περιουσία» και έκλεισε. Το 1916 η αίθουσα συναυλιών δημοπρατήθηκε ως ξένη περιουσία έναντι 56.500 £ στην Debenhams. Μετονομάστηκε σε Wigmore Hall και άνοιξε ξανά το 1917 με το νέο όνομα. Όλα τα 137 πιάνα Bechstein στους εκθεσιακούς χώρους της Bechstein κατασχέθηκαν επίσης και περιήλθαν στην ιδιοκτησία του νέου ιδιοκτήτη της αίθουσας. Μετά από διαφωνία με τον αδελφό του, ο Edwin Bechstein εγκατέλειψε την εταιρεία και αποζημιώθηκε.
Η περίοδος του Μεσοπολέμου
Τη δεκαετία του 1920 το εργοστάσιο Bechstein ξανάρχισε τελικά πλήρως την παραγωγή. Την εποχή εκείνη οι τεχνικές καινοτομίες και οι εφευρέσεις νέων υλικών και εργαλείων, καθώς και οι βελτιώσεις στον σχεδιασμό και την κατασκευή πιάνων, είχαν κάνει τη Bechstein ξανά έναν από τους κορυφαίους κατασκευαστές πιάνων.
Τα πιο επιτυχημένα μοντέλα ήταν τα αναθεωρημένα πιάνα με ουρά «A»-185 και «B»-208. Μετά τον πόλεμο τα κάθετα πιάνα έγιναν ξανά πιο δημοφιλή και η C. Bechstein είχε επιτυχία με τα κάθετα πιάνα Μοντέλο-8 και Μοντέλο-9, που θεωρούνται και τα δύο ως τα καλύτερα κάθετα πιάνα.
Η εταιρεία μετατράπηκε το 1923 σε ανώνυμη εταιρεία, γεγονός που επέτρεψε στον Edwin Bechstein και στη σύζυγό του Helene να επαναγοράσουν ένα μέρος της επιχείρησης ως μέτοχοι.
Στο Λονδίνο κατασκευάστηκε και διατέθηκε στην αγορά ένας μικρός αριθμός οικονομικών μικρών πιάνων με ουρά μεγέθους 4’8″. Φέρουν την επιγραφή «Bechstein London» στο πλαίσιο και «C. Bechstein» στην πλάκα του καλύμματος των πλήκτρων (fallboard).
Το 1930 η εταιρεία συνεργάστηκε με τον Γερμανό κατασκευαστή ηλεκτρικών συσκευών Siemens, υπό την ηγεσία του βραβευμένου με Νόμπελ Walther Nernst, για την κατασκευή ενός από τα πρώτα ηλεκτρικά πιάνα, του πιάνου με ουρά «Neo-Bechstein» ή «Siemens-Bechstein», με ηλεκτρομαγνητικούς μετατροπείς.
Ο Edwin Bechstein και η σύζυγός του Helene Bechstein, η οποία ήταν φλογερή θαυμάστρια του ηγέτη των Ναζί Adolf Hitler, έκαναν πολλά δώρα στον Hitler, μεταξύ των οποίων το πρώτο του πολυτελές αυτοκίνητο, μια κόκκινη Mercedes αξίας 26.000 μάρκων. Η Helene Bechstein και η φίλη της Elsa Bruckmann σύστησαν τον Hitler στην πολιτιστική ελίτ της Γερμανίας στο Βερολίνο και στο Μόναχο. «Μακάρι να ήταν γιος μου», είπε.
Αφού ο Edwin Bechstein πέθανε το 1934 στο Berchtesgaden, όπου διατηρούσε μια έπαυλη με το όνομα «Bechstein» σε άμεση γειτονία με το Obersalzberg, η σορός του μεταφέρθηκε στο Βερολίνο. Εκεί τάφηκε έπειτα από κρατική κηδεία παρουσία του Adolf Hitler και πολιτικών του NSDAP, μεταξύ των οποίων οι Wilhelm Frick και Max Amann.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Το 1945 οι συμμαχικοί βομβαρδισμοί κατέστρεψαν το εργοστάσιο πιάνων Bechstein στο Βερολίνο και μαζί και τα πολύτιμα αποθέματα ξυλείας της εταιρείας, μεταξύ των οποίων και το πολύτιμο έλατο των Άλπεων, από το οποίο κατασκευάζονταν τα ηχητικά πατώματα. Ο πόλεμος κόστισε στην εταιρεία και πολλούς από τους έμπειρους τεχνίτες της. Μετά τον πόλεμο η Bechstein δεν μπόρεσε επί αρκετά χρόνια να ξαναρχίσει πλήρως την παραγωγή πιάνων και κατασκεύαζε μόνο λίγα πιάνα ετησίως.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μετά την αποναζιστικοποίηση της εταιρείας C. Bechstein, αυτή ξανάρχισε το 1948 την παραγωγή πιάνων. Τη δεκαετία του 1950 και του 1960 η C. Bechstein αύξησε τελικά την παραγωγή πιάνων σε περίπου χίλια πιάνα ετησίως. Η νέα οικονομική κατάσταση της μεταπολεμικής περιόδου ήταν ωστόσο σκληρή για τις επιχειρήσεις πιάνων. Το 1961 το εργοστάσιο πιάνων Bechstein επηρεάστηκε από την ανέγερση του Τείχους του Βερολίνου. Η ιδιοκτησιακή δομή της C. Bechstein άλλαξε αρκετές φορές. Το 1963 όλες οι μετοχές πουλήθηκαν στη Baldwin Piano Company. Έως τη γερμανική επανένωση η εταιρεία κατασκεύαζε λιγότερα πιάνα, αν και η ποιότητα της δεξιοτεχνίας παρέμεινε υψηλή.
Το 1953 τα εκατό χρόνια της Bechstein γιορτάστηκαν από τη Φιλαρμονική του Βερολίνου υπό τον Wilhelm Furtwängler και τον Wilhelm Backhaus. Πολλοί καλλιτέχνες και πιανίστες συναυλιών, όπως οι Leonard Bernstein, Jorge Bolet και Wilhelm Kempff, προτιμούσαν τα πιάνα Bechstein. Το Υπουργείο Πολιτισμού της Σοβιετικής Ένωσης συνήψε σύμβαση για την προμήθεια πιάνων των τριών μαρκών Steinway & Sons, Blüthner και Bechstein στις μεγάλες κρατικές φιλαρμονικές ορχήστρες και αίθουσες συναυλιών σε ολόκληρη την ΕΣΣΔ. Οι Blüthner και Bechstein ήταν επίσης τα κύρια πιάνα εξάσκησης στο Ωδείο του Λένινγκραντ και στο Ωδείο της Μόσχας, ενώ οι περισσότερες άλλες μουσικές σχολές της ΕΣΣΔ περιορίζονταν κυρίως στα πιάνα σοβιετικής παραγωγής. Πιανίστες συναυλιών όπως οι Dinu Lipatti, Shura Cherkassky, Tatiana Nikolayeva, Vladimir Sofronitsky και Sviatoslav Richter, για να αναφέρουμε μόνο μερικούς, επέλεγαν συχνά πιάνα Bechstein για τις ηχογραφήσεις τους στο στούντιο.
Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου
Το 1986 ο Karl Schulze, Γερμανός επιχειρηματίας και μάστορας πιανοποιός, αγόρασε τη Bechstein και συνέχισε την κληρονομιά της πιανοποιίας. Ως συνέπεια της γερμανικής επανένωσης και της κατεδάφισης του Τείχους του Βερολίνου, το έδαφος του πρώην εργοστασίου Bechstein χρησιμοποιήθηκε για νέα κατασκευή στην πρωτεύουσα. Το 1992 η Bechstein έθεσε σε λειτουργία στη Σαξονία νέο εργοστάσιο για όργανα C. Bechstein και Zimmermann.[27] Η κατασκευή οργάνων Zimmermann στο Seifhennersdorf διακόπηκε στα τέλη του 2011. Το 1996 η C. Bechstein εισήχθη στο χρηματιστήριο. Το 2003 η Bechstein συνήψε συνεργασία με τη Samick για τη βελτίωση της διανομής στο εξωτερικό. Σήμερα, μετά την επιτυχή αύξηση κεφαλαίου το 2009, η Samick δεν κατέχει πλέον μετοχές. Κύριοι μέτοχοι είναι σήμερα η Arnold Kuthe Beteiligungs GmbH καθώς και ο Karl Schulze και η σύζυγός του Berenice Küpper, όλοι επενδυτές από το Βερολίνο. Επίσκεψη αποκλειστικά κατόπιν ραντεβού – τα όργανά μας βρίσκονται σε διάφορες αποθήκες. Τα τελευταία χρόνια άνοιξαν νέα κέντρα Bechstein στη Νέα Υόρκη, στη Μόσχα και στη Σαγκάη, καθώς και κέντρα συνεργατών στο Κίεβο, στη Σεούλ, στο Σίδνεϊ και στις Κάτω Χώρες. Το 2007 άνοιξε το νέο εργοστάσιο της C. Bechstein Europe στο Hradec Králové της Τσεχικής Δημοκρατίας. Η Bechstein έχει επενδύσει εκατομμύρια ευρώ για να δημιουργήσει νέα μονάδα παραγωγής ειδικά για όργανα W. Hoffmann. Όλες οι μάρκες και τα όργανα του οίκου C. Bechstein προέρχονται πλέον αποκλειστικά από την Ευρώπη. Εκτός από την οικονομική επιτυχία της εταιρείας, και τα πιάνα με ουρά συναυλίας της C. Bechstein γιορτάζουν την επιστροφή τους στις διεθνείς σκηνές συναυλιών και στα στούντιο ηχογράφησης. Το 2006 πραγματοποιήθηκε ο πρώτος διεθνής διαγωνισμός πιάνου C. Bechstein υπό την αιγίδα του Vladimir Ashkenazy. Εθνικοί διαγωνισμοί C. Bechstein προωθούν τακτικά τη μουσική ανάπτυξη νέων καλλιτεχνών. Από την 1η Ιανουαρίου 2017 ο όμιλος βρίσκεται υπό νέα ηγεσία: ο Stefan Freymuth ανέλαβε την προεδρία του διοικητικού συμβουλίου της C. Bechstein Pianoforte AG, διαδεχόμενος τον Karl Schulze, ο οποίος ηγούνταν του ομίλου από το 1986 και παραμένει συμβουλευτικά στο πλευρό του νέου προέδρου ως γενικός πληρεξούσιος.
Πιάνα Artcase
Η Bechstein είναι γνωστή από τον 19ο αιώνα ως κατασκευαστής μοναδικών καλλιτεχνικών πιάνων. Τα καλλιτεχνικά πιάνα ανατίθενταν από εσωτερικούς αρχιτέκτονες για βασιλικά ανάκτορα και αρχοντικά. Καλλιτέχνες και χειροτέχνες ανέθεσε η C. Bechstein να κατασκευάσουν ιδιαίτερα πιάνα, διακοσμημένα με χρυσό, χειροποίητα σκαλιστές λεπτομέρειες και χειροζωγραφισμένη τέχνη στο κέλυφος του πιάνου. Ορισμένα από τα κελύφη artcase της Bechstein είναι σήμερα εκθέματα μουσείων, ενώ άλλα διαπραγματεύονται μερικές φορές σε δημοπρασίες μουσικών οργάνων, κυρίως στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη.
«Με επιφύλαξη σφαλμάτων και παραλείψεων»
Νόμιμη εγγύηση 2 ετών, επιπλέον εγγύηση έως και 5 έτη – το εύρος και τους όρους τους συμφωνούμε ατομικά πριν από την ολοκλήρωση της αγοράς.
Επιπλέον πληροφορίες
C. Bechstein
Σχετικά προϊόντα
(Πουλήθηκε) STEINWAY & SONS ONE SIX FIVE Limited Edition O 180cm έτος κατ. 1920 20% ΦΠΑ
45.000,00 € Διαβάστε περισσότεραΠιάνο με ουρά E. Seiler μικρό Μοντ. 175 έτος κατ. 1978
20.300,00 € Προσθήκη στο καλάθι(Πουλήθηκε) Πιάνο με ουρά Schiedmayer & Soehne 195cm Ροζ ξύλο (παλίσανδρος) σπανιότητα έτος κατ. 1926 - Σαν καινούργιο 20% ΦΠΑ
24.000,00 € Διαβάστε περισσότερα