C. Bechstein – zwykle krótko nazywany Bechstein, „C.” oznacza założyciela Carla Bechsteina – to bogata w tradycje berlińska manufaktura fortepianów, założona w 1853 roku. Jej szczególna ranga wynika z bliskości z wielkimi pianistami XIX wieku: Carl Bechstein opracowywał swoje fortepiany wyraźnie z myślą o obciążeniach wirtuozowskiej gry, Hans von Bülow i Franz Liszt cenili jego instrumenty, do klientów należały domy królewskie, a dzisiejsza londyńska Wigmore Hall została otwarta w 1901 roku jako Bechstein Hall. Dziś instrumenty powstają w Seifhennersdorf w Saksonii.
Historia
Carl Friedrich Wilhelm Bechstein urodził się 1 czerwca 1826 roku w Gocie i zmarł 6 marca 1900 roku w Berlinie. Po nauce w Erfurcie pracował w Dreźnie i Berlinie, już w młodym wieku kierował berlińską firmą fortepianową G. Perau, a około 1850 roku poszerzał swoją wiedzę w Londynie i Paryżu. W 1853 roku założył w Berlinie własne przedsiębiorstwo; w 1856 roku powstał pierwszy fortepian. Według relacji firmy był świadkiem, jak podczas gry Liszta na fortepianie Érard pękały struny, i w następstwie zaprojektował bardziej odporną konstrukcję.
- 1857: Hans von Bülow gra 22 stycznia w Berlinie prawykonanie Sonaty fortepianowej h-moll Liszta na instrumencie Bechstein.
- Od około 1860: Dostawy na dwór pruski, później do brytyjskiego domu królewskiego; królowa Wiktoria jest zaopatrywana od 1881 roku.
- 1892 i 1901: Otwarcie sali Bechstein w Berlinie i Bechstein Hall w Londynie, inaugurowanej przez Ferruccio Busoniego.
- Około 1900 do 1914: Około 800 zatrudnionych; roczna produkcja jest podawana dla okresu przed I wojną światową w zależności od źródła na 4 600 do 5 000 instrumentów.
- 1923: Przekształcenie w spółkę akcyjną.
- 1945: Berlińska fabryka zostaje podczas wojny ciężko uszkodzona, według źródeł anglojęzycznych zniszczona; bliskość części rodziny właścicieli z narodowym socjalizmem prowadzi do zarządu powierniczego przez amerykańskie władze okupacyjne. Produkcja wznawia się pod koniec lat 40. (źródła podają odpowiednio 1948 lub 1949).
- 1963: Wejście amerykańskiej Baldwin Piano Company.
- 1986: Przejęcie przez mistrza budowy fortepianów Karla Schulzego.
- 1992: Nabycie zakładu w Seifhennersdorf wraz z marką Zimmermann; produkcja przenosi się w kolejnych latach z Berlina do Saksonii.
Siedziba przedsiębiorstwa jest do dziś w Berlinie; drugi zakład istnieje od 2006 roku w Hradcu Králové w Czechach.
Konstrukcja i brzmienie
Dane producenta opisują dla dzisiejszej produkcji w Seifhennersdorf między innymi następujące cechy:
- Płyta rezonansowa: wolno rosnący świerk alpejski, sezonowany do dziesięciu lat.
- Rim: rim wewnętrzny i zewnętrzny z warstw bukowych i mahoniowych o grubości od trzech do pięciu milimetrów, formowanych w prasach.
- Stojan kołków strojeniowych: krzyżowo klejone warstwy twardego drewna.
- Żeliwna rama: wytwarzana metodą odlewu w piasku.
- Struny: w modelu B 212 z agrafami w basie i średnicy oraz z odcinkami strun dupleks.
- Główki młoteczków: z własnej produkcji, z rdzeniem drewnianym z orzecha włoskiego i elastycznym filcem.
Dane te dotyczą aktualnych instrumentów. Historyczne fortepiany Bechstein powstawały z materiałów i metodami swojej epoki; także wówczas firma stosowała według angielskojęzycznej Wikipedii świerk alpejski do płyt rezonansowych.
Znane modele
Aktualne fortepiany linii C. Bechstein Concert (długość według katalogu producenta 2026):
- D 282 – 282 cm, fortepian koncertowy
- C 234 – 234 cm
- B 212 – 212 cm
- A 192 – 192 cm
- L 167 – 167 cm
- Concert 8 – pianino, wysokość 132 cm
- Concert C 6 – pianino, wysokość 126 cm
Angielskojęzyczna Wikipedia wyróżnia pianina z lat 20. XX wieku jako szczególnie udane i wymienia dla tego okresu między innymi fortepiany modelu A o długości około 185 cm i modelu B o długości około 208 cm. Długości i oznaczenia modeli historycznych zmieniają się jednak w zależności od roku produkcji.
Zakup używanego: na co zwracać uwagę
- Numer seryjny i rok produkcji: Numer umożliwia datowanie. Właśnie w przypadku Bechstein rok produkcji jest wymowny, ponieważ instrumenty przedwojenne, powojenne i dzisiejsze pochodzą z bardzo różnych okresów produkcji.
- Płyta rezonansowa: Pęknięcia, odklejone żebra i utracone wysklepienie obniżają rozwinięcie brzmienia i sustain.
- Stojan kołków strojeniowych: Luźne kołki strojeniowe wskazują na zmęczony stojan kołków strojeniowych; cierpi na tym trzymanie stroju.
- Mechanizm: Zagrany filc młoteczków, rozbite osie i nierównomierna regulacja pogarszają uderzenie i repetycję.
- Pochodzenie części: W przypadku odrestaurowanych instrumentów powinno być udokumentowane, co jest oryginalne, a co wymieniono.
Instrument w sędziwym wieku odzyskuje swoją jakość dopiero wtedy, gdy płyta rezonansowa, stojan kołków strojeniowych i mechanizm zostaną fachowo poddane remontowi. Musism restauruje fortepiany i pianina od 1986 roku i współpracuje przy tym z technikami koncertowymi.
Częste pytania
Co oznacza „C.” w C. Bechstein?
Carla Bechsteina, który założył przedsiębiorstwo w 1853 roku w Berlinie.
Gdzie dziś buduje się fortepiany C. Bechstein?
W manufakturze w Seifhennersdorf w Saksonii; tam znajdują się także produkcja i rozwój. Siedziba firmy znajduje się w Berlinie.
Co łączy Bechstein z londyńską Wigmore Hall?
Sala została otwarta w 1901 roku jako Bechstein Hall, inaugurowana przez Ferruccio Busoniego, i nosi dziś nazwę Wigmore Hall.
C. Bechstein w Musism
Zobacz odrestaurowane instrumenty Bechstein w sklepie · Chcą Państwo sprzedać swój Bechstein?
Źródła
- Wikipedia (de): C. Bechstein
- Wikipedia (en): C. Bechstein
- Neue Deutsche Biographie: Bechstein, Carl
- C. Bechstein: Klangmacher für Könige und Komponisten (strona producenta)
- C. Bechstein: About us (strona producenta)
- C. Bechstein: Manufaktur Seifhennersdorf (strona producenta)
- C. Bechstein: B 212 (strona producenta)
- C. Bechstein: katalog Concert 2026 (PDF)